Χρυσούλα
Σαατσόγλου-Παλιαδέλη

ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΑΠΘ
ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΠΑΣΟΚ
ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Υποψήφια Αντιπεριφερειάρχης Θεσσαλονίκης

Α.Π.Θ. pasok.gr Home of S & D Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

H Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων (Γ.Γ.Ι.Φ.) με την ευκαιρία συμπλήρωσης 30 χρόνων της συμμετοχής της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση πραγματοποίησε την Παρασκευή 11 Νοεμβρίου στην Αθήνα ημερίδα με θέμα «1981-2011: ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην ισότητα των φύλων στην Ελλάδα» σε συνεργασία με την Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και το Γραφείο Ενημέρωσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα.

Ακολουθεί η ομιλία της Ευρωβουλευτή καθ. Χρυσούλας Παλιαδέλη:

Χαίρομαι ιδιαίτερα που συμμετέχω σήμερα σε αυτή την ημερίδα με την ιδιότητα του μέλους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και θέλω να συγχαρώ τη Γενική Γραμματεία Ισότητας για την πρωτοβουλία της αυτή. Οφείλω να ομολογήσω ότι είχα την εξαιρετική τύχη να μην βιώσω ούτε στο οικογενειακό, ή στο ευρύτερο περιβάλλον μου, αλλά ούτε και στην επαγγελματική μου καριέρα, κάποια διάκριση με κριτήριο το φύλο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν ήμουν πάντα ευαισθητοποιημένη. Τα δύο τελευταία χρόνια που μετέχω στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ως μέλος της Επιτροπής για τα Δικαιώματα των Γυναικών συνειδητοποίησα ακόμη περισσότερο τα τεράστια προβλήματα και τις προκαταλήψεις που αντιμετωπίζουμε οι γυναίκες σε μία Ευρώπη που περνάει μια μεγάλη κρίση. Είμαστε αντιμέτωποι όχι μόνο με μία χρηματοπιστωτική κρίση, αλλά με μία «γραφειοκρατιοποίηση» των διαφόρων οργάνων και θεσμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με πολύ ισχυρή την παρουσία των εθνικών ομάδων σε βάρος της ευρωπαϊκής συνοχής. Και ίσως το πρόβλημα να έγινε πιο έντονο με τη διεύρυνση της Ευρώπης. Έχω την αίσθηση ότι στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνονται τα προβλήματα είναι συχνά σχεδόν γραφειοκρατικός, νομικίστικος, οικονομίστικος. Είναι αλήθεια, ωστόσο, ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξακολουθεί να είναι, για την ώρα, το πιο ζωντανό κομμάτι των ευρωπαϊκών θεσμών. Είναι αυτό στο οποίο μπορεί κανείς να υπερβεί τα όρια της εθνικής ομάδας, να συναντηθεί σε επιτροπές και συναντήσεις όπου θα πρέπει να χρησιμοποιήσει ένα πολύ καλό εργαλείο – ο λεγόμενος συμβιβασμός, η ανάγκη δηλαδή για την εξεύρεση λύσεων κοινά αποδεκτών, προκειμένου να επιτευχθεί ένας κεντρικός στόχος. Κάτι που δυστυχώς στην Ελλάδα τώρα το ανακαλύπτουμε. Και πρέπει όλοι να βοηθήσουμε προς αυτή την κατεύθυνση. Είμαι πεπεισμένη, με τη μικρή πολιτική μου πείρα, ότι δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά. Πρέπει να βοηθήσουμε ώστε να επιτευχθεί συναίνεση και να διαμορφώσουμε μια πολιτική κουλτούρα που θα επιτρέψει στους νέους, που δεν είναι τόσο ενταγμένοι σε παλαιές λογικές, να ενεργοποιηθούν και να αλλάξουν ίσως τα πράγματα πολύ πιο εύκολα απ’ ό,τι εμείς που τα αντιμετωπίσαμε με κάποιον άλλο τρόπο, κάτω από άλλες συνθήκες και σε άλλες εποχές.

Η πρώτη μου αντίδραση όταν μου πρότειναν να συμμετέχω στην Επιτροπή Γυναικών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ήταν η σκέψη ότι πέραν του φύλου μου, μην έχοντας κάποια εμπειρία, ίσως δεν είμαι η πιο κατάλληλη. Θεώρησα όμως τον εαυτό μου υποχρεωμένο. Γιατί παρά τη γενική τάση για περισσότερη ισότητα στην κοινωνία και στην αγορά εργασίας, η πρόοδος όσον αφορά την εξάλειψη των ανισοτήτων μεταξύ των φύλων παραμένει αργή. Ομολογώ ότι το κέρδος που αποκόμισα και συνεχώς αποκομίζω είναι πάρα πολύ μεγάλο. Πρόκειται για μία Επιτροπή, η οποία μπορεί να μην έχει νομοθετικό χαρακτήρα, αλλά είναι από τις λίγες Επιτροπές που διατηρεί στενή επαφή με τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Διαπιστώνω συνεχώς ότι, παρότι υπάρχουν σημαντικές διαφοροποιήσεις μεταξύ των χωρών, η απόλυτη ισότητα εξακολουθεί να μην υπάρχει. Υπάρχουν τα κείμενα που την διακηρύσσουν, αλλά η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Οι κοινωνικές ανισότητες, οι προκαταλήψεις και τα στερεότυπα δημιουργούν συνεχώς εμπόδια για την πλήρη κατοχύρωση των δικαιωμάτων των γυναικών.

Εγγυητικό στοιχείο για την ισότητα είναι ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στον οποίο διατυπώνεται ρητά ότι απαγορεύεται κάθε διάκριση λόγω φύλου, κατοχυρώνεται το δικαίωμα στην ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών και απαιτείται η ισότητα των δύο φύλων να διασφαλίζεται στην απασχόληση, στην εργασία και τις αποδοχές. Πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιβεβαίωσε αυτήν της τη δέσμευση απέναντι στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, εγκρίνοντας έναν Χάρτη για τα Δικαιώματα των Γυναικών, αλλά και μια πενταετή στρατηγική για την προώθηση τις ισότητας μεταξύ γυναικών και ανδρών για το 2010-2015.

Βέβαια δεν αρκούν οι κοινοτικές πράξεις. Χρειάζεται παιδεία, αλλαγή νοοτροπίας, χρειάζεται ενημέρωση όλων μας για τα δικαιώματά μας και τα δικαιώματα των άλλων. Διότι όλοι δικαιούνται να απολαμβάνουν τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις θεμελιώδεις ελευθερίες που τους έχουν εγγυηθεί το εσωτερικό και το κοινοτικό δίκαιο και διότι η κατοχύρωση των δικαιωμάτων των γυναικών αποτελεί υπόθεση όλων μας. Και ειδικά σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς που η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ανάγκη από μια πολιτική συνοχής. Έχει ανάγκη από μια πολιτική που θα βοηθήσει την Ένωση και τις περιφέρειές της να επιβιώσουν από την κρίση, να μειώσουν τις ανισότητες και να ανταποκριθούν στους φιλόδοξους στόχους της στρατηγικής «Ευρώπη 2020».

«Δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε την οικονομική κρίση χωρίς την αξιοποίηση του τεράστιου πνευματικού, οικονομικού και δημιουργικού δυναμικού των γυναικών. Τα μισά μέλη της κοινότητάς μας δεν απολαμβάνουν ίσων ευκαιριών», παραδέχτηκε ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Jerzy Buzek. Δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι η συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας αυξήθηκε ευτυχώς τα τελευταία χρόνια, αν και απέχει ακόμα από τον στόχο που έθεσε η στρατηγική Ευρώπη 2020, ώστε η απασχόληση των γυναικών ηλικίας μεταξύ 20-64 χρόνων να φτάσει το 75%.

Στην Επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τα Δικαιώματα των Γυναικών γινόμαστε συνέχεια αποδέκτες ζητημάτων που τροφοδοτούν την οπτική μας γωνία και συντάσσουμε εκθέσεις για την ίση μεταχείριση των φύλων σε όλους τους τομείς των δραστηριοτήτων τους. Και θεωρώ ότι έγιναν σοβαρές προσπάθειες τα τελευταία χρόνια, για τα οποία μπορώ να μιλήσω, για την ισότητα των φύλων και τα δικαιώματα των γυναικών. Μας έχει απασχολήσει το θέμα της γυναικείας φτώχειας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η διάσταση του φύλου στο πλαίσιο της οικονομικής ύφεσης και η προστασία των εργαζομένων γυναικών σε θέσεις απασχόλησης με μηδαμινή ή μηδενική ασφάλεια λόγω του μη μόνιμου και συχνά ευκαιριακού χαρακτήρα της εργασίας τους, με συμβάσεις που εξασφαλίζουν κακές συνθήκες εργασίας ή ακόμα και χωρίς συμβάσεις, με ασαφή ωράρια και καθήκοντα που αλλάζουν αναλόγως των επιθυμιών του εργοδότη. Καταθέσαμε τις προτάσεις μας για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, για μια ανταγωνιστική και βιώσιμη Ευρώπη χωρίς αποκλεισμούς.

Σε αρκετές περιπτώσεις καταφέραμε να πείσουμε το Συμβούλιο των κρατών-μελών, όπως στην περίπτωση της παροχής του επιδόματος μητρότητας στις γυναίκες που δραστηριοποιούνται ως ελεύθερες επαγγελματίες. Σε άλλες περιπτώσεις ακόμα προσπαθούμε. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα της επέκτασης της άδειας μητρότητας για τις γυναίκες που κυοφορούν ή βρίσκονται στην περίοδο της γαλουχίας από 18 σε 20 εβδομάδες. Παρά το δημογραφικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, οι προσπάθειες μας βρίσκουν αντίθετες τις κυβερνήσεις των περισσοτέρων κρατών-μελών που αδυνατούν να δεσμευτούν σε καιρούς κρίσης για τη διεύρυνση του χρόνου της άδειας μητρότητας και πολύ λιγότερο για την παροχή άδειας πατρότητας, προκείμενου να υποστηριχθεί η μητέρα τον πρώτο καιρό μετά τη γέννηση του παιδιού από τον σύντροφό της.

Για την ενημέρωσή σας, τα δύο τελευταία χρόνια στην Επιτροπή Γυναικών έχουμε ψηφίσει 17 Εκθέσεις κι έχουμε κάνει 33 Γνωμοδοτήσεις προς άλλες Επιτροπές, προκειμένου να ενσωματώσουμε τη διάσταση του φύλου σε όλους τους τομείς δραστηριότητας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η θεματική αυτών των Εκθέσεων αφορούν τις εργαζόμενες γυναίκες, τις μόνες μητέρες, τις μετανάστριες, τις γυναίκες που πλήττονται από τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Και βεβαίως το ζήτημα της βίας, της ενδοοικογενειακής αλλά και της κοινωνικής βίας σε όλες της τις μορφές. Αναζητούμε τρόπους να ευαισθητοποιήσουμε και τους πολίτες προκειμένου να καταπολεμήσουμε το θλιβερό αυτό φαινόμενο. Σταθήκαμε στα προβλήματα των μεγαλυτέρων σε ηλικία γυναικών, ένα θέμα που παρακολούθησα στενά με δύο εκθέσεις ως εισηγήτρια της πολιτικής μου ομάδας. Οι γυναίκες αυτές αντιπροσωπεύουν τεράστιο πολιτισμικό, κοινωνικό και επαγγελματικό κεφάλαιο, αλλά η συνεχής συνεισφορά τους στην κοινωνία, συχνά χωρίς αμοιβή, τις περισσότερες φορές παραβλέπεται. Η γενιά των γυναικών άνω των 50 ετών περιγράφεται ως «γενιά σάντουιτς», διότι συχνά οι γυναίκες αυτές έχουν τη μέριμνα των γονέων τους και των εγγονών τους. Αυτά τα καθήκοντα άτυπης και μη αμειβόμενης παροχής φροντίδας δυσχεραίνουν την εργασία εκτός σπιτιού.

Στην Επιτροπή Γυναικών προσπαθούμε να βρούμε τρόπους να ξεπεράσουμε τα ευχολόγια. Επιδιώκουμε οι όποιες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να γίνουν εφαρμοσμένες πρακτικές. Η θέση των γυναικών εξακολουθεί να παραμένει μειονεκτική, ανασφαλής, ακόμα και απροστάτευτη.

Ωστόσο σε αυτή τη φάση που η Ευρώπη περνάει ίσως τη μεγαλύτερη κρίση από την ίδρυσή της, με μια έλλειψη ηγεσιών που έχουν μετατρέψει το ευρωπαϊκό όραμα σε μονεταριστική ενότητα, ο αγώνας υπερβαίνει τα όρια του αγώνα για την ισότητα των φύλων. Φτάνει στα όρια για την ισότητα ανάμεσα στους ανθρώπους και για τον αγώνα για καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και εργασίας.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

ισότητα φύλων και Ε.Ε.


Ministry of Web