Χρυσούλα
Σαατσόγλου-Παλιαδέλη

1. Πώς μπορεί να συνεισφέρει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην αντιμετώπιση της κρίσης;

Το Ε.Κ. μπορεί να συμβάλει αξιοποιώντας τη δύναμη που του παρέχει η Συνθήκη της Λισαβώνας. Επίσης, ενισχύοντας τους δεσμούς ανάμεσα στους ευρωβουλευτές των χωρών που υφίστανται εντονότερα το αποτέλεσμα της κρίσης. Εμμένοντας στην επείγουσα ανάγκη για τη δημιουργία των ευρωομολόγων και τη φορολόγηση των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών. Αντιδρώντας στις αυξανόμενες τάσεις ευρωσκεπτικισμού. Μεταφέροντας στους λαούς την αναγκαιότητα για τη διατήρηση της Ε.Ε. ως μόνου θεσμού για την προάσπιση της ειρήνης, σε μια περιοχή που περιβάλλεται από εστίες αναφλέξεων, και ως μόνου χώρου για κοινωνικές αλλαγές, που θα ανατρέψουν τον μονόδρομο στον οποίο μας οδήγησαν τα τελευταία χρόνια οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές και η αποδυνάμωση της πολιτικής έναντι των αγορών και των οίκων αξιολόγησης.

2. Τι προτείνετε για την υπεράσπιση του κοινού ευρωπαϊκού οράματος;

Θα πρότεινα πρωτίστως την άμεση και συνεχή ανάγκη για την ενημέρωση των πολιτών ως προϋπόθεση για την ενίσχυση της δικαίως κλονισμένης εμπιστοσύνης τους προς τα ευρωπαϊκά όργανα. Θα ήμουν ευτυχής αν προς την ίδια κατεύθυνση ενεργούσαν και οι Ευρωπαίοι ηγέτες, στην αμφισημία των οποίων οφείλεται, κατά την εκτίμησή μου, μεγάλο μέρος της δραματικής κοινωνικής διάστασης που πήρε η τρέχουσα οικονομική κρίση.

3. Ποια ήταν η σημαντικότερη πρωτοβουλία που έχετε λάβει τα δύο πρώτα έτη της θητείας σας;

Η θεσμοθέτηση, με την εισήγησή μου, του Σήματος Ευρωπαϊκής Πολιτιστικής Κληρονομιάς, που εγκρίθηκε με τη διαδικασία της Συναπόφασης. Με την ισότιμη δηλαδή συμμετοχή της Κομισιόν, του Ε.Κ. και του Συμβουλίου στη διαμόρφωση του τελικού νομοθετικού κειμένου. Σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, που η οικονομία οδηγεί στην ακύρωση των αξιών και των οραμάτων πάνω στις οποίες στηρίχτηκε η δημιουργία της Ε.Ε., ίσως ιδέες και δράσεις που υποστηρίζουν την κοινή πολιτιστική μας κληρονομιά δεν είναι πολυτέλεια.

Δείτε την συνέντευξη εδώ

Οι νόμοι πρέπει να εφαρμόζονται… μέχρις ότου αλλάξουν

Χρυσούλα Παλιαδέλη, Καθηγήτρια Αρχαιολογίας στο Α.Π.Θ., Ευρωβουλευτής

Στην παράγραφο 20 του άρθρου 80 του Ν. 4009/2011, για τη «Δομή, Λειτουργία, Διασφάλιση της Ποιότητας των Σπουδών και Διεθνοποίηση των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων» προβλέπεται ότι «τέσσερα χρόνια μετά τη δημοσίευσή του, με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ανατίθεται στην Ανεξάρτητη Αρχή Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση (Α.ΔΙ.Π.) η συγκρότηση ομάδας εμπειρογνωμόνων με διεθνή σύνθεση για την αξιολόγηση των αλλαγών του νόμου και τη σύσταση προτάσεων για τυχόν αναθεώρηση διατάξεων. Η ομάδα εμπειρογνωμόνων συντάσσει έκθεση μέσα σε έξι μήνες από τη συγκρότησή της και την υποβάλλει στον Υπουργό. Για την υποστήριξη της ομάδας η ΑΔΙΠ συλλέγει τα απαραίτητα στοιχεία από την πορεία εφαρμογής των διατάξεων του παρόντος νόμου».

Η πρόβλεψη αυτή για την αναθεώρηση διατάξεων του νόμου, δεν έχει, μέχρις στιγμής, απασχολήσει εκείνα τα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας που μετέχουν στην επώνυμη και ενυπόγραφη εκστρατεία για τη μη εφαρμογή του, ούτε έχει αξιοποιηθεί από την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, με τη δέουσα προσοχή, προκειμένου να πείσει για τις αγαθές προθέσεις της. Η δυνατότητα αναθεώρησης του νέου νόμου, μετά από τέσσερα χρόνια αποτελεί, ωστόσο, ένα ισχυρότατο εργαλείο στα χέρια όσων νοιάζονται για την ανώτατη εκπαίδευση.

Πολύ ισχυρότερο, νομίζω, από την αδιέξοδη (προς στιγμήν) συζήτηση περί τη συνταγματικότητα ή μη του πρόσφατου νόμου (που μπορεί να διερευνάται στις δικαστικές αίθουσες παράλληλα με την εφαρμογή του) και πολύ αποδοτικότερο, οπωσδήποτε, από τις βίαιες εκδοχές ανατροπής του, που δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά ούτε το σύνολο των διδασκόντων ούτε τη σιωπηλή πλειοψηφία των διδασκομένων, όπως πρόσφατα έχει καταγραφεί.

Οι δομικές αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας των Α.Ε.Ι. ομολογουμένως ακολουθούν διεθνή πρότυπα που είναι ενδεχόμενο να οδηγήσουν σε μαρασμό «μη παραγωγικών» επιστημονικών πεδίων (αν κρίνουμε από το πρόσφατο κακό παράδειγμα της κατάργησης του Τμήματος Κλασικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, με απόφαση του Πρύτανή του, αλλά και τη γενικότερη υποβάθμιση των ανθρωπιστικών σπουδών σε διεθνές επίπεδο).

Είναι, ωστόσο, στη δικαιοδοσία και τις υποχρεώσεις της ελληνικής ακαδημαϊκής κοινότητας, στο πλαίσιο του νέου νόμου, να πείσει ότι τα ερευνητικά επιτεύγματα στους τομείς των λεγόμενων θεωρητικών σπουδών, ανάμεσα στους οποίους οι πανεπιστημιακές αρχαιολογικές ανασκαφές, για παράδειγμα, μπορεί να αποδειχτούν πολλαπλώς ανταποδοτικά, σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς, επειδή βεβαιωμένα προσελκύουν το διεθνές επιστημονικό, και όχι μόνον ενδιαφέρον.

Σε ένα γενικότερο επίπεδο, η επιτυχημένη εφαρμογή των προβλεπόμενων στον νέο νόμο δομικών αλλαγών στη διοίκηση των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων εξαρτάται, εν πολλοίς, από εκείνους που θα κληθούν να τις υλοποιήσουν. Αν τα εξωτερικά μέλη του Συμβουλίου επιλεγούν με βάση αντικειμενικά κριτήρια, όπως εκείνα που περιγράφονται στο νόμο (κι εδώ δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο αποκλείονται από αυτά οι διατελέσαντες καθηγητές και η πολύτιμη εμπειρία τους), αν ο Πρύτανης και οι Κοσμήτορες των Σχολών αναδειχθούν με βάση τις εγνωσμένες τους διοικητικές ικανότητες, το επιστημονικό κύρος τους και το εκπαιδευτικό τους ήθος, τότε η αντιπροσωπευτική εκπροσώπηση της ακαδημαϊκής κοινότητας στη νέα Σύγκλητο μπορεί να λειτουργήσει θετικά.

Σε ένα ειδικότερο επίπεδο, η ευθύνη για τη σύνταξη των Οργανισμών και των Εσωτερικών Κανονισμών των Ιδρυμάτων, των Σχολών και των νέων Προγραμμάτων Σπουδών μέσα από τους οποίους θα διαμορφωθεί η φυσιογνωμία τους και η οργάνωση του διδακτικού και ερευνητικού τους περιεχομένου, αποτελεί μέγιστη πρόκληση για τις ακαδημαϊκές κοινότητες των ελληνικών Α.Ε.Ι. Στη μεταβατική περίοδο που θα μεσολαβήσει μέχρι την εγκατάσταση των νέων θεσμικών οργάνων, στη διάρκεια, δηλαδή του τρέχοντος ακαδημαϊκού έτους, οι ειδικές επιτροπές θα πρέπει να δουλέψουν σκληρά για την επιδιωκόμενη αναβάθμιση, με γνώμονα τις ανάγκες της επιστήμης και της κοινωνίας και την υποχρέωση για πτυχία με αντίκρισμα στην έρευνα και την εργασία και με στόχο την αξιοποίηση και την προβολή των τοπικών ή περιφερειακών χαρακτηριστικών της έδρας τους.

Θεωρώ την ανάληψη αυτής της ευθύνης για την ανασυγκρότηση της ανώτατης εκπαίδευσης από τους ίδιους τους πανεπιστημιακούς δασκάλους πολύ εποικοδομητικότερη από τα διλήμματα που διατυπώνονται από τις ηγεσίες τους και αφορούν στον τρόπο μετάβασης από το παλιό στο νέο. Θα ένιωθα, μάλιστα, περισσότερο ασφαλής για το μέλλον αυτής της χώρας, αν η ακαδημαϊκή κοινότητα, παρά τις αντιρρήσεις της για επιμέρους (ουσιαστικά και μη) ζητήματα που εγείρει ο νέος νόμος, τολμούσε να αδράξει αυτή την ευκαιρία και να κάνει την κριτική του παρελθόντος, να αποδείξει στην πράξη ότι ενδιαφέρεται για την αναβάθμιση των σπουδών και των υποδομών που τις (ή θα έπρεπε να τις ) υποστηρίζουν και να αναδείξει, εντέλει, τις κρυμμένες δυνατότητες και τα άγνωστα στους πολλούς επιτεύγματά της, αποκαθιστώντας, έτσι την άδικα απαξιωμένη συμβολή της στην ανώτατη εκπαίδευση.

Στην κρίσιμη αυτή (και δοκιμαστική) περίοδο των πρώτων τεσσάρων ετών, μέχρι την πρώτη αξιολόγηση του νέου νόμου, οι δύο πυλώνες της ανώτατης εκπαίδευσης, διδάσκοντες και διδασκόμενοι, θα πρέπει να συναντηθούν. Όχι για να ανατρέψουν ένα νόμο που τουλάχιστον προσπαθεί να ακυρώσει παρωχημένες αντιλήψεις, να αποδυναμώσει κατεστημένους μηχανισμούς και να αναθεωρήσει αδιέξοδους στόχους, αλλά με στόχο να τον αξιοποιήσουν ως σημείο αναφοράς και ως πρόκληση για μια νέα προσέγγιση σε ουσιαστικά ζητήματα που αφορούν την ανώτατη εκπαίδευση και το ρόλο της. Ακόμη κι πρόκειται να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι μετά την πρώτη εφαρμογή του ο νέος νόμος για τη Δομή, τη λειτουργία, τη Διασφάλιση της Ποιότητας των Σπουδών και τη Διεθνοποίηση των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων θα πρέπει σύντομα να τροποποιηθεί ή (ίσως και να αντικατασταθεί) από έναν ακόμη καλύτερο, η προσπάθεια είμαι σίγουρη ότι θα πιάσει τόπο.

Αν αποδεχτούμε ως σημείο εκκίνησης τη γενική διαπίστωση ότι ο Ν. 1268/82 κακοφόρμισε στα τριάντα χρόνια της εφαρμογής του, και ότι εδώ και καιρό η ακαδημαϊκή κοινότητα όφειλε να έχει πιέσει για την αναθεώρησή του, έχουμε υποχρέωση, διδάσκοντες και διδασκόμενοι, ως οι κατεξοχήν αρμόδιοι, να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητες που μας παρέχει ο νέος νόμος, να τον εφαρμόσουμε και -με αφορμή τις αλλαγές που προτείνει- να συνεχίσουμε εποικοδομητικά τη μεγάλη συζήτηση, κρατώντας ζωντανό ένα δημιουργικό διάλογο που αφορά το παρόν και το μέλλον μας.

Στην 11η εκπομπή του Κώστα Αργυρού με τίτλο «Ακριβή μου τέχνη» γίνεται λόγος για την ευρωπαϊκή ταυτότητα, τον πολιτισμό και την τέχνη στα χρόνια της λιτότητας, και ιδιαίτερα για τον θεσμό των Πολιτιστικών Πρωτευουσών της Ευρώπης. Για τα θέματα αυτά μιλούν ο Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλος Γερουλάνος, ο πρώην Υπουργός Πολιτισμού Θάνος Μικρούτσικος και η Ευρωβουλευτής Χρυσούλα Παλιαδέλη, η οποία υπογραμμίζει τη «μάχη» που συνεχίζεται στις Βρυξέλλες ανάμεσα σε τεχνοκράτες και στους ανθρώπους που πιστεύουν στη δύναμη του πολιτισμού ως στοιχείου συνοχής για την ήπειρό μας.

Δείτε την εκπομπή εδώ

Η Χρυσούλα Παλιαδέλη μιλά για τη σημασία και τη λειτουργία του θεσμού του Βραβείου LUX, Βραβείου Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου που απονέμει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Για το 2010 στην τελική τριάδα βρέθηκαν οι ταινίες «Die Fremde» (η οποία και βραβεύθηκε), «Ακαδημία Πλάτωνος», «Illegal». Με αφορμή το θέμα των ταινιών σχολιάζεται το γενικότερο κλίμα όσον αφορά την πολιτική και κοινωνική κατάσταση των Ευρωπαίων πολιτών.

Η Χρυσούλα Παλιαδέλη προσκαλέστηκε στην πρωινή εκπομπή της Δημοτικής Τηλεόρασης της Θεσσαλονίκης με αφορμή τη διοργάνωση εκδήλωσης μαζί με τον Κρίτωνα Αρσένη για το Ευρωπαϊκό Έτος Εθελοντισμού 2011, «Μια πρόκληση για την κοινωνία των πολιτών». Η κ. Παλιαδέλη αναφέρθηκε στους λόγους που οδήγησαν τους δύο ευρωβουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να αναλάβουν την πρωτοβουλία για αυτήν την εκδήλωση, καθώς και στις θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τον εθελοντισμό, ο οποίος προωθείται ως εργαλείο για την επίτευξη της κοινωνικής συνοχής. Σχολιάζοντας τη σχέση των Ελλήνων με τον εθελοντισμό η κ. Παλιαδέλη τόνισε ότι η συμμετοχή στα κοινά, κατά οποιονδήποτε τρόπο, δίνει νόημα στη ζωή μας και αποφέρει κέρδος σε εμάς τους ίδιους – χωρίς, βέβαια, αυτό να σημαίνει ότι αναιρούνται οι υποχρεώσεις και ο ρόλος του κράτους και της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Δείτε το βίντεο

Η Χρυσούλα Παλιαδέλη υποστηρίζει την υποψηφιότητα της Θεσσαλονίκης για τον τίτλο «Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νεολαίας 2014». Η Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νεολαίας είναι ένας νέος θεσμός που ξεκίνησε το 2009 από το Ρότερνταμ. Ο Δήμος Θεσσαλονίκης δημιούργησε μια ομάδα εθελοντών που με το συντονισμό της Αντιδημαρχίας Νεολαίας, Αθλητισμού και Εθελοντών θα έχει την ευθύνη για την ολοκλήρωση του σχεδιασμού, της αίτησης και της υποστήριξης της υποψηφιότητας.

Με αφορμή την εκδήλωση που διοργανώνεται από τη Χρυσούλα Παλιαδέλη και τον Κρίτωνα Αρσένη για το Ευρωπαϊκό Έτος Εθελοντισμού 2011 η ευρωβουλευτής του ΠΑ.ΣΟΚ. μιλά για τη σημασία και την αξία του εθελοντισμού σε εθνικό και πανευρωπαϊκό επίπεδο, καθώς για τους στόχους και τις δράσεις του Ευρωπαϊκού Έτους. Ερωτώμενη για τον αντίκτυπο της εκδήλωσης για τη Μάχη του Μαραθώνα που έγινε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο η Χρυσούλα Παλιαδέλη υπογραμμίζει τη θετική εντύπωση που υπάρχει στους Ευρωπαίους για τους Έλληνες, όχι μόνο τους αρχαίους αλλά και τους σύγχρονους.

Με αφορμή την έκθεση για το «Σήμα Ευρωπαϊκής Πολιτιστικής Κληρονομιάς», εισηγήτρια της οποίας είναι η Χρυσούλα Παλιαδέλη, η δημοσιογράφος διερευνά το ζήτημα της συνύπαρξης των διαφορετικών εθνικών ταυτοτήτων των κρατών μελών στο πλαίσιο της Ενωμένης Ευρώπης.

Δείτε το βίντεο εδώ

Στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της ΝΕΤ προβλήθηκε η εκδήλωση «2.500+1 χρόνια από τη Μάχη του Μαραθώνα», που οργανώθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με πρωτοβουλία της ευρωβουλευτή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Χρυσούλας Παλιαδέλη και του ελληνικής καταγωγής Γερμανού Φιλελεύθερου ευρωβουλευτή Γιώργου Χατζημαρκάκη στις 23 Μαρτίου 2011. Μεταδόθηκε απόσπασμα της ομιλίας του πρώην Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Hans-Gert Pöttering και της συνέντευξης του Υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλου Γερουλάνου για τη σημασία της εκδήλωσης, ενώ οι δύο διοργανωτές ευρωβουλευτές σχολίασαν το κλίμα που υπάρχει στην Ευρώπη για την Ελλάδα.

Δείτε το βίντεο

Το Σάββατο 12 Μαρτίου η Χρυσούλα Παλιαδέλη στο studio της Δημοτικής Τηλεόρασης της Θεσσαλονίκης μίλησε για τις συνέπειες τις κρίσης που αγγίζουν την ανώτατη εκπαίδευση, ιδίως στον τομέα των ανθρωπιστικών επιστημών, γεγονός που παρατηρείται και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, ενώ υπογράμμισε ότι το πανεπιστήμιο πρέπει να διατηρήσει την αυτονομία του. Ιδιαίτερος χρόνος αφιερώθηκε στα εντυπωσιακά ευρήματα των πρόσφατων ερευνών στη Βεργίνα, στον ανασκαφικό τομέα του οποίου φέρει την ευθύνη ως καθηγήτρια Κλασικής Αρχαιολογίας του Α.Π.Θ. Το χρυσό στεφάνι βαλανιδιάς που βρέθηκε το 2008 θα εκτεθεί στην έκθεση για τη Βεργίνα που θα γίνει στο Μουσείο Ashmolean της Οξφόρδης με ευρήματα που προέρχονται κατά την πλειονότητά τους από την πανεπιστημιακή ανασκαφή του Α.Π.Θ. Η έκθεση αυτή όπως και η προγραμματιζόμενη για την αρχαία Μακεδονία στο Μουσείο του Λούβρου θα διευρύνουν σημαντικά τις γνώσεις των Ευρωπαίων για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, όπως αυτός αναπτύχθηκε στον χώρο της Βόρειας Ελλάδας.

Δείτε την εκπομπή εδώ

Την Τετάρτη 1 Μαρτίου 2011 διοργανώθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, υπό την αιγίδα της Ομάδας της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εκδήλωση – τηλεοπτική εκπομπή με θέμα «Περιφερειακή Ανάπτυξη στην Ευρώπη». Η εκδήλωση έγινε με αφορμή ενημερωτική επίσκεψη Δημάρχων και στελεχών της Τοπικής και Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης από τη Θεσσαλία, την Ήπειρο και μικρά νησιά, καλεσμένων του Ευρωβουλευτή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Γιώργου Σταυρακάκη, μέλους της Επιτροπής της Περιφερειακής Ανάπτυξης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Στη συζήτηση συμμετείχαν ο Πρόεδρος της Ομάδας της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς, οι Ευρωβουλευτές Γιώργος Σταυρακάκης, Σπύρος Δανέλλης και Χρυσούλα Παλιαδέλη, αλλά και από την Αθήνα μέσω δορυφορικής σύνδεσης ο Υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας Μιχάλης Χρυσοχοΐδης.

Η συζήτηση έλαβε χώρα στο στούντιο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες και μεταδόθηκε ζωντανά από διαφόρους περιφερειακούς τηλεοπτικούς σταθμούς και στην ERT World. Συντονιστής της συζήτησης ήταν ο δημοσιογράφος Αντώνης Αλαφογιώργος, ενώ με ερωτήσεις τους συμμετείχαν μέσω δορυφορικής σύνδεσης και τηλεφωνικής επικοινωνίας δημοσιογράφοι τηλεοπτικών σταθμών της χώρας μας. Στο στούντιο παρευρίσκονταν τα προσκεκλημένα στελέχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης από την Ελλάδα, που με τις καίριες ερωτήσεις τους τροφοδοτούσαν τη συζήτηση σχετικά με την απορρόφηση κονδυλίων από το πρόγραμμα ΕΣΠΑ, τη γενικότερη οικονομική κατάσταση της χώρας, αλλά και φυσικά το μέλλον της περιφερειακής ανάπτυξης ολόκληρης της Ευρώπης.

Η κ. Χρυσούλα Παλιαδέλη από την πλευρά της και ως μέλος της Επιτροπής Πολιτισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τόνισε ότι οι καινούριοι δήμοι που δημιουργήθηκαν με το Νόμο του Καλλικράτη και εν μέσω των δύσκολων καιρών που περνάει η χώρα έχουν να αντιμετωπίσουν την πρόκληση «... να εφεύρουν τρόπους προκειμένου να αξιοποιήσουν ό,τι έχουν στην περιοχή τους, δημιουργώντας προτάσεις που δε θα στηρίζονται μόνο στο αρχαιολογικό μνημείο, αλλά θα μπορούν να αξιοποιήσουν και το τοπίο και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές, και κυρίως να τονώσουν την ψυχολογία των πολιτών», και αργότερα προσέθεσε: «Νομίζω ότι πρέπει να δούμε τα πράγματα κάτω από μια καινούρια οπτική γωνία. Τώρα δημιουργείται μία άλλη λογική που αποκεντρώνει τα πράγματα και απαιτεί από τις περιφέρειες και από τους δήμους ένα στρατηγικό σχεδιασμό σε όλα τα επίπεδα. Απαιτεί ταυτόχρονα και μια συνεργασία, θα λέγαμε, και ένα συντονισμό που θα αναδείξει τις δυνατότητες, καταρχήν θα καταγράψει τις δυνατότητες των μικρών και μεγαλύτερων γεωγραφικών οριοτήτων και στη συνέχεια θα προσπαθήσει να τις κάνει πραγματικότητα. Αν δεν ξέρεις τί περιουσιακά στοιχεία έχεις και πώς μπορείς να τα αξιοποιήσεις συντονισμένα, συνεργατικά δεν μπορείς να κάνεις τίποτα».

Σε σχετική ερώτηση της δημοσιογράφου Γεωργίας Σαδανά από το Europe1, τηλεοπτικό σταθμό της Θεσσαλονίκης, για τη συμβολή των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης στην ανάδειξη του τοπικού πολιτιστικού και τουριστικού προϊόντος κάθε ευρωπαϊκής περιφέρειας απάντησε πως «Πρέπει να δούμε τα συγκριτικά πλεονεκτήματα κάθε πόλης κάθε δήμου ή κάθε περιφέρειας και συνεργατικά, επιμένω, να διεκδικήσουμε αυτά που μπορούμε να διεκδικήσουμε από τα ευρωπαϊκά προγράμματα. Για τη Θεσσαλονίκη η βυζαντινή κληρονομιά, και νομίζω το έχει πει και ο δήμαρχός μας, ο κ. Μπουτάρης, είναι ένα σημαντικό συγκριτικό πλεονέκτημα που θα μπορούσε να προσελκύσει ορθόδοξους λαούς, τους Ρώσους κλπ, και να αυξήσει την τουριστική της ανάπτυξη. Βεβαίως αναβαθμίζοντας και τις παροχές της …».

Κατά την τελική της τοποθέτηση η Χρυσούλα Παλιαδέλη επισήμανε την προοπτική της περιφερειακής ανάπτυξης και μέσω του πολιτισμού εξηγώντας πως: «... υπάρχουν δυνατότητες και για τον πολιτισμό, ο πολιτιστικός τουρισμός είναι ένας τουρισμός που μπορεί όχι τόσο με χρηματοδότηση αλλά κυρίως μέσα από δραστηριότητες των τοπικών κοινωνιών να αναπτυχθεί, να σας θυμίσω απλώς τις “Πολιτιστικές Διαδρομές” που είναι ένας πολύ σημαντικός θεσμός, ένα καινούριο Ευρωπαϊκό Σήμα Πολιτιστικής Κληρονομιάς που έχω την τιμή να έχει περάσει από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και είμαστε σε φάση διαβούλευσης με το Συμβούλιο προκειμένου να πάρει νομοθετικό σχήμα. Υπάρχουν και θα υπάρξουν δυνατότητες ειδικά στον πολιτισμό. Η Ευρώπη, η Ευρωπαϊκή Ένωση δίνει μεγάλη σημασία σε αυτόν, γιατί υποστηρίζει την ευρωπαϊκή συνοχή».

Η Χρυσούλα Παλιαδέλη μιλά για την κατάσταση στην Αίγυπτο και τις καταστροφές αρχαιότητων, για την αρχαιοκαπηλία και την ευθύνη του αρχαιολόγου απέναντι στο εύρημα, αλλά και για τις αρχαιολογικές εργασίες με αφορμή την κατασκευή του μετρό στη Θεσσαλονίκη.